السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

495

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

694 - ( 2 ) در تفسير آيه : « . . . در صورت بر جاى گذاشتن ثروت انبوه به روى نوشته شد كه براى پدر و مادر و خويشاوندان به طور پسنديده وصيت كند كه اين كار براى پرهيزكاران ثابت و لازم است . » سماعه از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : مقصود چيزى است كه براى امام عليه السلام قرار دهد . گفتم : آيا براى آن حدّى است ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى . گفتم : آن چقدر است ؟ امام فرمود : كمترين مقدار آن يك نهم است . » 695 - ( 3 ) عمار بن مروان گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء اين سخن خداوند سؤال كردم : « در صورت برجاى گذاشتن ثروت انبوه بر شما وصيت نوشته شد . » امام عليه السلام فرمود : اين حقى است كه خداوند در اموال مردم براى امام عليه السلام قرار داده است . گفتم : آيا براى آن حدّ معينى است ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى . گفتم : چه مقدار ؟ امام عليه السلام فرمود : كمترين مقدار آن ، يك‌ششم و حداكثر آن ، ثلث است » . 696 - ( 4 ) احمد بن محمد سيارى در كتاب التنزيل و التحريف دربارهء اين سخن خداوند : « اگر مال انبوهى بر جاى گذارد ، بر شما وصيت نوشته شد . » از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : آن حقّى است كه خداوند براى امام از ثلث واجب كرده است . به امام عليه السلام گفته شد : آن چه مقدار است ؟ امام عليه السلام فرمود : كمترين آن ثلث مال است و بقيه مال در آنچه ميّت دوست دارد ، مصرف مىشود . » ارجاعات گذشت : در روايات باب صد و دوازدهم از ابواب معاشرت مطالبى است كه در اين رابطه مىتوان استفاده كرد . و در روايت دوازدهم از باب يكم فرموده معصوم عليه السلام كه : « هركس هنگام مرگ براى خويشاوندان غير وارثش وصيت نكند ، اعمالش با معصيت پايان پذيرفته است . » و باب سيزدهم از ابواب وصيت را بنگر .